Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/5620 E. 2014/9851 K. 20.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5620
KARAR NO : 2014/9851
KARAR TARİHİ : 20.10.2014

Tebliğname No : 12 – 2013/39316
MAHKEMESİ : Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/12/2012
NUMARASI : 2012/310 Esas, 2012/505 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Mahkemenin hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve CMK’nın 231/11. maddesine göre, 17/03/2010 tarihli hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ilk hükümden farklı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa verilen adli para cezasının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında TCK’nın 52/2-4. maddesinin ve fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 5. paragrafına ”TCK’nın 52/2. maddesine göre” ibaresi ile 6. paragrafına ”TCK’nın 52/4. maddesine göre” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.