YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7650
KARAR NO : 2014/2603
KARAR TARİHİ : 11.03.2014

Tebliğname No : 5 – 2013/70453
MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/04/2011
NUMARASI : 2000/95 Esas, 2011/101 Karar
SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık N.. H.. hakkında tayin edilen cezanın süresine göre müdafiinin duruşma isteğinin CMUK’nın 318. maddesi, sanık Ö.. Ö.. müdafiinin bu sanık hakkında verilen beraet kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin ise aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin diğer sanıklar hakkındaki hükümlerle sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık O.. Ö..’in CMK’nın 191/3-b maddesi uyarınca iddianame okunup sorgusu yapılması gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kooperatifin suç dönemine ilişkin tüm defter kayıt ve belgelerin celp edilmesi ve dosyanın tüm ekleriyle birlikte emekli Sayıştay uzman denetçilerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii ile söz konusu dönemdeki tüm gelir ve giderlerin karşılaştırılması suretiyle sanıkların zimmetinde kalan kooperatif parası bulunup bulunmadığı, varsa eylemlerin ortaya çıkmamasını sağlayacak hileli faaliyetlerle işlenip işlenmediği, daire içi olağan denetimle ortaya çıkarılıp çıkarılamayacağı hususlarında rapor alınmasından sonra hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde kararlar verilmesi,
Zimmete geçirildiği kabul edilen 6.668 TL’nin hükümden önce kooperatif hesabına havale edildiğinin anlaşılmasına karşın sanıklar hakkında TCK’nın 248/2. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılmaması,
Kabule göre de;
Suçun 5237 sayılı TCK’nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar haklarında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.