YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8178
KARAR NO : 2015/11821
KARAR TARİHİ : 22.05.2015
Tebliğname No : 4 – 2011/206057
MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/09/2010
NUMARASI : 2008/484 Esas, 2010/340 Karar
SUÇ : Tefecilik
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,…” biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ayrıca, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği anda suçun işlendiği kabul edilmekle birlikte 5237 sayılı Yasanın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun maddede yazılı tipik hareketin bir kez işlenmesiyle oluşan sırf hareket suçu niteliğinde bulunduğu, bu suçun ivaz karşılığında ödünç paranın borç alana verilmesiyle tamamlandığı, suçun tamamlanması için ivazın temin edilmiş olmasının şart olmadığı, hatta ödünç olarak alınan paranın vadesinde geri ödemesinin yapılmamış olmasının da suçun oluşması üzerinde bir etkisinin bulunmadığı, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin de hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmediği anlaşılmakla;
Katılanın aşamalardaki birbiriyle uyumlu beyanları, tanıklar A.. Ç.. ile F.. Ç..’ın soruşturma aşamasındaki anlatımları ve katılan ile tanık Abdulvahap haklarındaki icra takip dosyalarının içeriği, bu kişiler dışında alacaklı olduğu icra takip dosyalarının da bulunması karşısında, sanığın kazanç elde etmek amacıyla değişik tarihlerde birden fazla kişiye ödünç para verdiği ve yüklenen zincirleme tefecilik suçunun bütün unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.