Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/9021 E. 2015/11953 K. 29.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9021
KARAR NO : 2015/11953
KARAR TARİHİ : 29.05.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/229282
MAHKEMESİ : Erbaa Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/03/2011
NUMARASI : 2008/399 Esas, 2011/91 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelendi;
Sanık A.. S.. müdafiin, 22/03/2011 tarihinde sanığın yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30/03/2011 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafiine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin; sanık M.. K.. hakkındaki hükme yönelik bu sanığın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Erbaa Tanoba Belediyesinde şoför olarak çalıştığı anlaşılan sanık M.. K..’nın, belediye başkanı olan diğer sanık A.. S.. ile birlikte, Valilik tarafından vize verilen sayının üzerindeki işçiyi belediyede çalıştırarak görevini kötüye kullandığı kabul edilip mahkumiyetine karar verilmiş ise de; belirtilen işçilerin çalıştırılması konusunda, şoför ve başkatip olarak çalıştığı belirtilen sanık Muzaffer’in herhangi yetkisinin olmadığı, dosyada bulunan belgelerden sadece birinde başkatip olarak imzasının bulunduğu, işçilerin çalıştırılması ile ilgili olarak belediye meclisi tarafından karar alındığı gibi işçilerin işe başlatılması hususunda da belediye başkanının yazısının bulunduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık M.. K..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.