YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9302
KARAR NO : 2015/13644
KARAR TARİHİ : 09.07.2015

Tebliğname No : 5 – 2013/173094
MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/07/2009
NUMARASI : 2009/180 Esas, 2009/240 Karar
SUÇ : Rüşvet almak ve vermek (tüm sanıklar hakkında), icrai davranışla görevi kötüye kullanma (sanık M.. T.. hakkında)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette rüşvet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve vekilinin 22/11/2011 tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, CMK’nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne, sanık O.. M.. müdafiinin 03/07/2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra ve 11/09/2009 günlü dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK’nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı ve aynı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği değişiklikler gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin
beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 09/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.