YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1117
KARAR NO : 2014/3387
KARAR TARİHİ : 26.03.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/126629
MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/11/2011
NUMARASI : 2011/267 Esas, 2011/779 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hakaret suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olay tarihinde sanığın arkadaşı M.. K..’ın aşırı alkole bağlı rahatsızlığı nedeniyle muayene olmak için birlikte hastane acil servisine geldikleri, görevlilerin sıra beklemeleri gerektiğini söylemeleri üzerine şahısların servisten dışarı çıkmak istedikleri sırada, acil servis kapısındaki özel güvenlik görevlisi olan katılana hakaret ettikleri, akabinde M.. K..’ın katılanın sol gözüne yumrukla vurduğu anlaşılan olayda, sanığın hangi görevi yaptırmamak için nasıl cebir, tehdit kullandığı açıklanmadan ve M.. K..’ın katılanı kasten yaralama eylemine nasıl iştirak ettiği denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gerekçeleriyle gösterilmeden yazılı şekilde direnme suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,
Hakaret eyleminin aleni mahal olan hastane acil servisi önünde işlenmesine rağmen TCK’nın 125/4. maddesinin tatbik edilmemesi,
Kabule göre de;
Direnme fiilinin birden fazla kişi birlikte olacak şekilde gerçekleştirildiği kabul edildiği halde TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,
CMK’nın 231/5. maddesinin “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklindeki düzenlemesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının mahkumiyet olarak nitelendirelemeyeceği gözetilerek, adli sicil kaydında hakkında daha önce sadece bu nitelikte verilmiş bir karar bulunan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenip yeniden suç işleyip işlemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin “sanığın geçmişteki hali” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.