YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1444
KARAR NO : 2016/3137
KARAR TARİHİ : 29.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılmış olması karşısında, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda birden fazla kişiye ve/veya bir kişiye birden çok kez kazanç karşılığı ödünç para verilmesi halinde ise zincirleme tek tefecilik suçunun oluşacağı nazara alındığında; sanık hakkında kazanç elde etmek amacıyla …., …, … ve …’e ödünç para verdiği iddialarıyla ilgili olarak tefecilik suçundan … Cumhuriyet Başsavcılığına 2011/659 K. sayılı 22/12/2011 tarihli yetkisizlik kararı ile gönderilen soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak kamu davası açılmış ve dava dosyasının derdest olması halinde, her iki dosya arasında sanık ve mağdurları yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma ihtimali açısından davaların birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğundan bu dava ile birleştirilmesi, karara çıkmış olması halinde onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınması suretiyle, deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükümde yer verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.