YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3556
KARAR NO : 2014/4022
KARAR TARİHİ : 09.04.2014
Tebliğname No : 5 – 2014/93577
MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/04/2010
NUMARASI : 2009/509 Esas, 2010/221 Karar
SUÇ : Tefecilik
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Tefecilik eyleminde “suçtan zarar gören” sıfatıyla Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 22/04/2010 havale tarihli dilekçe ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, Mahkemece verilen ve usul ve yasaya uygun bulunmayan katılma isteminin reddine ilişkin kararın 5271 sayılı CMK’nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kaldırılmasına, katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 241. maddesi hükmüne göre; “tefecilik” suçunun, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para vermekle oluşacağı, bu anlamda suçun oluşumu için tefecilik eyleminin meslek haline getirilmesinin gerekmediği gibi anılan hükmün gerekçesinde de belirtildiği üzere atılı suçun “senet kırdırma” denen usulle de işlenebileceği, zira bu durumda kambiyo senedinin el değiştirmesinin kişiler arasında doğmuş olan bir alacak borç ilişkisine dayanmayıp bizatihi kambiyo senedinin kendisinin satılıp satın alındığı gözetildiğinde, paraya ihtiyacı olan müşteki A.. Ç.. ve eşi G.. Ç..’in tanık A.. Y.. aracılığıyla 2009 yılı Nisan ayı içerisinde sanıklardan borç para istedikleri ve G.. Ç..’in keşidecisi olduğu 10.000 TL bedelli Mayıs 2009 keşide tarihli çeki, tanık Adem’in cirosuyla verip karşılığında 8.000 TL para aldıkları, müştekinin birbiriyle uyumlu ve tanık anlatımı ile diğer delillerle teyit edilen beyanları karşısında sabit olduğu ve sanıklara yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.