YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6812
KARAR NO : 2015/7609
KARAR TARİHİ : 26.02.2015
Tebliğname No : 5 – 2013/143035
MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/03/2013
NUMARASI : 2012/400 Esas, 2013/116 Karar
SUÇ : Zimmet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/05/2008 tarih ve 2008/1-90-2008/100 sayılı Kararında açıklandığı üzere; yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olacağı dikkate alınarak, beyanı hükme esas alınan tanık C. A.’nın usulüne uygun olarak dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden görevsizlik kararı veren mahkemece alınan anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 7. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
Gaziemir Belediyesi ile Narlıdere Belediyesine ait G.-bel Gaziemir İmar Teknik ve Turizm Hizmetleri Tic. Ltd. Şirketi elemanı olup, suç tarihlerinde Gaziemir Belediyesi Gelirler Müdürlüğünde çalışan sanığın, belediyenin bina vergi mükellefleri adına emlak ve iş takibi yapan tanık C. A.ı’dan katılan belediyeye yatırılmak üzere değişik zamanlarda aldığı emlak vergisi paralarını belediye hesabına geçirmemek suretiyle toplam 36.698,41 TL’yi mal edindiği kabul edilen olayda; görev kapsamının belirlenmesine ilişkin cevabi yazılarda para tahsil yetkisi bulunmadığının belirtilmesi karşısında, tanık Celalettin’in görevsiz mahkemece ve Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanlarında suça konu paraları sanığa emlak vergilerinin yatırıldığı bölümde çalıştığından bahisle verdiğini ifade etmesi nedeniyle, eylemin kişisel tanışma ve güvene dayalı olarak gerçekleştirildiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı, sanık ile çalıştığı yer arasındaki hizmet ilişkisinden ötürü fiilin şikayete tabi olmayan zincirleme biçimde TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, anılan maddenin birinci fıkrasına uygun eylem kabul edilip şikayet yokluğundan bahisle düşme kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.