Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2015/7158 E. 2019/2771 K. 06.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7158
KARAR NO : 2019/2771
KARAR TARİHİ : 06.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Temel amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olan ceza yargılamasının en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri “şüpheden sanık yararlanır ilkesi” olup, bu kapsamda sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesi için suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilmesi ve sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği, sanığın kazanç elde etmek amacıyla katılana faizle borç para verdiği iddia ve kabul edilen somut olayda; 5237 sayılı Yasa ile getirilen yeni düzenlemenin suçun unsurları bakımından sanık aleyhine olması karşısında, 01 Haziran 2005 tarihi öncesi ve sonrasındaki eylemlerin ayrı değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, suç tarihinin tespiti açısından sanık ve katılanın yeniden beyanlarına başvurularak paranın alındığı tarihler ayrıntılı olarak sorulup suç tarihinin kesin olarak saptanması, iddia tanıklarının olaya ilişkin doğrudan bilgilerinin olmaması nedeniyle sanığın alacaklı olduğu icra takip dosyalarında borçlu olarak gözüken diğer şahısların beyanlarına başvurulması ve tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle araştırılması sonrasında buna ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğu denetime imkan verecek biçimde karar yerinde gerekçeleriyle açıklanmak suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.