Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2016/7006 E. 2019/9207 K. 03.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7006
KARAR NO : 2019/9207
KARAR TARİHİ : 03.10.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet teklif etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizin 23/06/2009 tarihli ve 2007/13960 Esas, 2009/8047 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece 20/10/2009 gün ve 2009/189 Esas, 2009/231 sayılı Karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 28/10/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2015 gün, 2013/75 Esas ve 2015/394 Karar sayılı kesin nitelikteki ilamıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle CMK’nın 231/11. maddesi gereğince dosyanın ele alınması için ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine dosyayı ele alan mahkemece 22/03/2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/136 sayılı Karar ile hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de;
Dairemizin 23/06/2009 tarihli ve 2007/13960 Esas, 2009/8047 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen 28/03/2006 tarihli hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyiz edildiği nazara alındığında, bozma öncesi hükmolunan erteli adli para cezasının CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hak niteliğinde bulunduğu ve aleyhe bozma yasağına konu olacağı gözetilmeden, sanık hakkında 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
765 sayılı Yasada düzenlenen nitelikli rüşvet suçunun teşebbüse olanaklı olmadığının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.