YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6807
KARAR NO : 2021/1015
KARAR TARİHİ : 10.03.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zincirleme basit zimmet
HÜKÜM : Sanık … hakkında zincirleme basit zimmet ve zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından mahkumiyet, diğer sanıklar haklarında atılı suçtan beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Temyiz dilekçelerinin içeriğine göre incelemenin katılan vekilinin sanıklar …, …, …, … ve … hakkında zimmet suçundan verilen beraat ile sanık … müdafin müvekkili hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklardan … hakkında kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar …, …, …, … ve … hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Suç tarihlerinde Okçular köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, köylülerden elektrik parası topladığı halde elektrik şirketine ödemediği ve gecikme zammı ödenmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bekçisinin SGK primlerini zamanında yatırmadığı kabulüyle görevini kötüye kullandığı, köy tüzel kişiliğine ait 4 dönüm arazinin ihtiyar
meclisinin 30/05/2008 tarihli kararıyla tanık …’e 5 yıllığına kiralanıp karşılığında 3.000 TL paranın sanık tarafından tahsil edildiği ve yine köy tüzel kişiliğine ait 400 metrekare taşınmazın ihtiyar meclisinin 28/05/2008 tarihli kararıyla tanık … ‘a 5.000 TL karşılığında satılmasına karar verilip, bu tutarın sanık tarafından teslim alınmasına rağmen makbuz kesilmeyip, köy gelir-gider defterine de bu paraların gelir olarak kaydedilmemesi suretiyle zimmetine geçirdiği kabulüyle söz konusu suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de; 20/10/2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda sanığın köy halkından elektrik borcu için toplanan paraları köyün diğer ihtiyaçları ve giderleri için kullandığının belirtilmesi, sanık …’in de bu doğrultudaki savunmaları karşısında, söz konusu raporda gider olarak belirlenen kalemlerin somutlaştırılmadığı da nazara alınarak, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması amacıyla, evvela adı geçen sanıktan detaylı olarak köye ait paraların hangi giderlerde kullanıldığı sorulup, bu hususta denetime elverişli bir bilirkişi raporu da alınmak suretiyle tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kabule göre de;
20/10/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre köy gelir gider defterinin incelenmesi sonucunda sanığın görevi devrettiği tarih itibarıyla köyün 5.657,06 TL gelir fazlası olduğu tespit edilmiş olmasına göre sanığın zimmetinde kabul edilen 8.000 TL paranın mahsubu halinde zimmet miktarı olarak kabul edilmesi gereken 2.342,94 TL’nin, Dairemiz uygulamalarına göre 2009 yılı için TCK’nın 249/1. maddesi kapsamında değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin görevi kötüye kullanma suçu yönünden hiç tatbik edilmemesi ile zimmet suçundan uygulanması sırasında, 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, hükmolunan cezanın yarısından az olacak şekilde köy muhtarlığı hak ve yetkilerini kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.