Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2018/7174 E. 2021/5568 K. 11.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7174
KARAR NO : 2021/5568
KARAR TARİHİ : 11.11.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 20/10/2016 tarihli, 2014/6854 Esas ve 2016/8472 sayılı Kararı ile sanığa isnat edilen eylemin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturacağından bahisle bozulduğu, zimmet suçu için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması karşısında, sanığa anılan suçtan ek savunma hakkının mahkemesince verilmesi gerekirken, istinabe yoluyla … Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunma ve ek savunmasına itibar edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın zimmete konu parayı en son 19/06/2006 tarihinde ödediği, soruşturmanın ise İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 23/10/2007 tarihli suç ihbar yazısı üzerine 24/10/2007 tarihinde başladığı, bu itibarla etkin pişmanlığın soruşturma başlamadan önce gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 248/1. madde ve fıkra hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında hesap hatası sonucu netice cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası yerine 6 yıl 21 ay 22 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Sanık müdafin temyizi üzerine Dairemizin 20/10/2016 tarihli, 2014/6854 Esas ve 2016/8472 Karar sayılı ilamı ile bozulan 09/06/2010 tarihli, 2009/68 Esas ve 2010/227 sayılı mahkumiyet Kararında sanığın neticeten 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeyerek, 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 11/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.