YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7410
KARAR NO : 2022/10538
KARAR TARİHİ : 19.09.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zincirleme şekilde rüşvet vermeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Kamu görevlisi olmayan sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle anılan suça yönelik verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etme … bulunmadığı anlaşılan İçişleri Bakanlığının vekili aracılığıyla yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanığın temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden önce duruşmada hazır bulunan sanığa son sözü sorulmadan karar verilmek suretiyle CMK’nın 216/3. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
Şikayetçi …’ın soruşturma aşamasındaki 13/03/2015 tarihli beyanında şüphelinin aracının takograf cihazının arızalı olması nedeni ile hakkında cezai işlem uygulanmak üzere polis memuru …’ın ekip aracına giderek evrak tanzimine başladığını, kendisinin de diğer araçlarla ilgili kontrollere devam ettiğini, bu sırada ekip aracından gelen seslerin yükselmesi üzerine yanlarına gittiğini ifade etmesi, şikayetçi …’nin de 20 TL rüşvetin sanık tarafından ekip aracında yalnızken kendisine verilmek istendiğini beyan etmesine nazaran, sanığın rüşvet vermeyi teklif ettiği polis memurunun sadece … olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve keza suçun konusu aynı olduğu halde birden fazla polis memuruna karşı rüşvet vermeye teşebbüs suçunun işlendiği kabul edilerek TCK’nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 19/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.