YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1882
KARAR NO : 2023/4453
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/18 Esas, 2013/58 Karar
SUÇ : Basit kullanma zimmeti
HÜKÜM : Beraat
Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2013 tarihli ve 2013/18 Esas, 2013/58 sayılı Kararının katılan Hazine ve suçtan zarar gören … vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7417 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 7417 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesiyle değişik 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu’nun 18 inci maddesinin ikinci fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2013 tarihli ve 2012/2197 Soruşturma, 2013/80 Esas, 2013/10 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında kullanma zimmeti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 248 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2013 tarihli ve 2013/18 Esas, 2013/58 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanığın zimmet suçunu işlediği sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve temyiz aşamasında nazara alınacak sair nedenlere,
2. Katılan … vekilinin temyiz isteği ise; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın zimmet suçunu işlediği sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve temyiz aşamasında nazara alınacak sair nedenlere,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde belde belediye başkanı olarak görev yapan sanığın belediyeye ait otobüs bileti geliri olan toplam 14.126,00 TL’yi zamanında belediye veznesine yatırmayarak kullandığı iddiasıyla hakkında açılan kamu davasında; Mahkemece, “bilet paralarını şahsına kullanmadığı, bir kısım belediye işçilerinin ödenmeyen maaşlarının ödendiği ayrıca arızalanan araçların masraflarında kullanıldığı, mahsup sonrası arta kalan kısmın bankaya yatırıldığı” yönündeki savunmanın tanık beyanları ile örtüştüğü ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2013 tarihli ve 2013/18 Esas, 2013/58 sayılı Kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.