YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3655
KARAR NO : 2021/474
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : İhaleye fesat karıştırma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan hükümde; 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 235. maddesinde 6459 sayılı Yasanın 12. maddesiyle yapılan değişikliğin cezanın alt sınırı bakımından lehe bir düzenleme getirmediği, değişiklik öncesinde de söz konusu suça ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK’nın 235/2-c maddesi gereğince 5 yıl yerine 3 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
TCK’nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanırken meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ölçüt olarak alınıp dörtte birden dörtte üçe kadar bir indirim oranı belirlenmesi gerekirken gerekçe gösterilmeden 1/3 oranında indirim yapılması,
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Sanığın tekerrüre esas alınan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/430 Esas, 2006/65 Karar sayılı ilamındaki hükümlülüğünün birden fazla suç için tayin edilen cezaları içermesi karşısında; en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı, katılan Hazine vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.