YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5613
KARAR NO : 2023/6138
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/326 Esas, 2016/122 Karar
SUÇLAR : Zimmet
HÜKÜMLER : Beraat

Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/122 sayılı Kararının, katılan vekili, suçtan zarar gören vekili ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Mahkemece dava ve duruşmadan haberdar edilen Hazinenin vekili veya temsilcisi marifetiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 237 nci maddesi uyarınca kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma talebinde bulunmadığı, bu nedenle de hükümleri temyiz hakkının olmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.08.2015 tarihli ve 2015/796 Soruşturma, 2015/1406 Esas, 2015/182 numaralı İddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 247 nci, 248 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/122 sayılı Kararı ile sanıklar haklarında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna yöneliktir.
Katılan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında zimmet suçundan beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, sanıkların kamu görevlisi olarak kabul edilmeyeceklerse dahi haklarında en azından güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı veilmesi gerektiğine ve sanıkların üzerlerine atılı suçun sübuta erdiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihlerinde Kırklareli Devlet Hastanesi yemekhanesinde aşçı ve garson olarak çalışan sanıkların iştirak iradesi ve birlikte suç işleme kararı doğrultusunda çeşitli zamanlarda hastaneye ait olan ve yemekhanede kullanılmak üzere kendilerine teslim edilen malzemeleri uhdelerine geçirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; bahse konu yemek malzemesinin muhafazasından ve pişirilmesinden taşeron şirketin sorumlu olduğu kabul edilerek sanıkların atılı zimmet suçundan beraatlerine, sanıkların yemeklerin hazırlanmasından sorumlu olan taşeron şirkete karşı şirketin mallarını izinsiz olarak almak suretiyle suç işlemiş olabilecekleri gözetilerek hükümle birlikte karar kesinleştiğinde sanıklar hakkında ayrıca suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … ve … hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıklar … ve …’in leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … ve … hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde ise;
Suç tarihlerinde Kırklareli Devlet Hastanesi yemekhanesinde memur kadrosunda aşçı olarak görev yapan … ile aynı yerde taşeron şirkete bağlı işçi kadrosunda aşçı olarak çalışan …’in haklarındaki beraat kararı onanarak kesinleşen diğer sanıklarla iştirak iradesi ve birlikte suç işleme kararı doğrultusunda çeşitli zamanlarda hastaneye ait olan ve yemekhanede kullanılmak üzere kendilerine teslim edilen malzemeleri uhdelerine geçirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de; sanıklardan Ahmet’in suça konu ikrarı, evinde yapılan aramada hastaneye ait ele geçen malzemeler ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık …’in üzerine atılı zimmet suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu, diğer sanık …’in eyleminin ise zimmet suçunun özgü suçlardan olması ve 5237 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca kamu görevlisi olan sanık …’in eylemine azmettiren ya da yardım eden sıfatıyla iştirak suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesinden sonra, iştirak ilişkisinin tespit edilememesi durumunda hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin ikiye bölünmesi suretiyle, zimmet suçundan beraatleri yanında ayrıca aynı eylemle ilgili olarak karar kesinleştiğinde suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Hazinenin vekili aracılığı ile vaki temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/122 sayılı Kararında katılan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
3. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/122 sayılı Kararına yönelik katılan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.