YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6041
KARAR NO : 2023/7544
KARAR TARİHİ : 19.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/427 Esas, 2020/930 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜMLER : a) Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli ve 2018/373 Esas, 2019/14 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
b) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 28.02.2020 tarihli ve 2020/427 Esas, 2020/930 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2018 tarihli ve 2018/5230 Soruşturma, 2018/2158 Esas, 2018/242 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/373 Esas, 2019/14 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.
3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/427 Esas, 2020/930 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar Hazine ve Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kiraz Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/975 soruşturma sayılı dosyası ile 15.08.2008 tarihinde 11 adet sikkenin bilirkişi incelemesi için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, 04.02.2009 tarih ve 2009/1084 dış muhabere sayılı yazı ile sikkelere ait raporun Kiraz Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, soruşturma sonunda Kiraz Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve 2009/110 esas numarasını aldığı, 27.05.2010 tarih ve 2010/106 sayılı Karar ile sikkelerin Ödemiş Müze Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği ancak sikkelerin emanete alınmadığının anlaşıldığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığından gönderilen bilirkişi raporunun Kiraz Adliyesi savcılık kaleminde çalışan sanık … tarafından teslim alındığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gönderilen sikkelerin bulunduğu evrakın 140 gram olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla sikkelerin gönderilmiş olduğu postayı sanığın aldığı ancak postanın içerisinde bulunan sikkeleri ematene almadığı ve bu şekilde kendisine mal edindiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; dosya arasında yer alan ”cumhuriyet savcılığı esas defterinin” fotokopisinde 28.07.2009 tarihinde iddianamenin asliye ceza mahkemesine gönderildiği ve ekinde emanet eşyalarının da teslim edildiği ifadesinin yer aldığı, bu nedenle sikkelerin hangi aşamada kaybolduğunun belirlenemediği ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şüphe boyutunda kaldığı kabul edilerek 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.
Kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/427 Esas, 2020/930 sayılı Kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.06.2023 tarihinde karar verildi.