YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7014
KARAR NO : 2023/6157
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/52 Esas, 2014/250 Karar
SUÇLAR : Basit zimmet
HÜKÜMLER : Beraat

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2014/52 Esas, 2014/250 sayılı Kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Katılan … vekilinin 12.05.2014 tarihinde hükümleri temyiz ettikten sonra katılanın ibraz ettiği 05.01.2016 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmıştır.
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere “suçtan zarar görme” kavramının “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında açılan kamu davasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen …, …, … ve …’in katılma hakları olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrasınca resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanlar …, …, … ve … vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.