Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2021/12417 E. 2023/6158 K. 10.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12417
KARAR NO : 2023/6158
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/288 Esas, 2012/214 Karar
SUÇ : İcbar suretiyle irtikap
HÜKÜM : Beraat

İcbar suretiyle irtikap suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, atılı suçtan beraatine dair, … 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.11.2012 tarihli, 2010/288 Esas ve 2012/214 Karar sayılı hükmün katılanlar …, …, …, … ve … ile şikayetçi …’ın temyiz başvuruları üzerine, Dairemizin 08.03.2021 tarihli ve 2016/751 Esas, 2021/972 Karar sayılı onama ilamından sonra suçtan zarar gören … vekilince davadan haberdar edilmedikleri ve hükmün kendilerine tebliğ edilmediği, 06.04.2021 tarihinde davadan haberdar oldukları hususları belirtilerek 09.04.2021 tarihli dilekçe ile katılma ve temyiz isteminde bulunulduğu, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli, 2010/288 Esas ve 2012/214 sayılı ek Kararıyla temyiz talebinin reddedildiği, bu karara karşı suçtan zarar gören vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;
… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2010/288 Esas, 2012/214 sayılı ek Kararında, gerekçeli kararın İçişleri Bakanlığına 15.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve … tarafından süresi içinde temyiz talebinde bulunulmadığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; 15.12.2015 tarihli tebligatın … yerine Ankara Muhakemat Müdürlüğüne yapıldığı, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığının yargılama ve temyiz kanun yolu aşamasında usulüne uygun şekilde davadan haberdar edilmemiş olması nedeniyle … 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.11.2012 tarihli ve 2010/288 Esas, 2012/214 sayılı Kararın kesinleşmemiş olduğu gözetilerek, suçtan zarar gören … vekilinin katılma ve temyiz talebi yerinde görülmekle, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli, 2010/288 Esas ve 2012/214 sayılı ek Kararı ile Dairemizin 08.03.2021 tarihli ve 2016/751 Esas, 2021/972 sayılı Kararının ayrı ayrı KALDIRILMASINA, şikayetçi …’ın 21.04.2011 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, CMK’nın 260/1. maddesine göre icbar suretiyle irtikap suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 7417 sayılı Kanun’un 40. maddesiyle değişik 3628 sayılı Yasa’nın 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek incelemenin katılan bakanlık vekili ile katılanlar …, …, …, … ve …’ın temyiz istemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan … vekili ile katılanlar …, …, …, … ve …’ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.