YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14810
KARAR NO : 2023/3866
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜMLER : 1- … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/664 Esas, 2018/937 sayılı Kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet,
2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı Kararı ile sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,
3-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 13.01.2020 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı ek Kararı ile 19.11.2019 tarihli kararın kaldırılmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.09.2012 tarihli ve 2012/24101 Soruşturma, 2012/32359 Esas, 2012/12918 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2013 tarihli ve 2012/720 Esas, 2013/574 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiştir.
3. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/664 Esas, 2018/937 sayılı Kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı Kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan Hazine vekilinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendine göre sanığın beraatine karar verilmek suretiyle aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı ek Kararı ile 19.11.2019 tarihli kararın kaldırılmasına ve sanık hakkında açılan kamu davasının öldüğünden bahisle düşürülmesine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz itirazları; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılan Hazine vekilinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı Kararını temyiz etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince verilen 13/01/2020 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, temyiz incelemesi katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli asıl kararına yönelik yapılmıştır.
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 02.07.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/1473 Esas, 2019/2383 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca … 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.