YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15123
KARAR NO : 2023/7068
KARAR TARİHİ : 05.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/4839 Esas, 2021/1474 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER: a) Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2018/45 Esas, 2019/345 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
b) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2019/4839 Esas, 2021/1474 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2017 tarihli ve 2017/11836 Soruşturma, 2017/3272 Esas, 2017/474 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2.Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2017 tarihli ve 2017/830 Esas, 2018/376 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın Bursa Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2018/45 Esas, 2019/345 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
4.Katılanın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2019/4839 Esas, 2021/1474 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Bursa Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, alacaklı … vekili sıfatıyla başlattığı ilamlı icra takibinde, alacağın tamamını katılanın ağabeyi …’ya yönelik yürüttüğü icra takiplerindeki vekalet ücreti alacağına mahsuben 09.04.2014 tarihinde temlik almak suretiyle 1136 sayılı Kanun’un 47 nci maddesinde düzenlenen çekişmeli malları edinme yasağına aykırı davranarak zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2019/4839 Esas, 2021/1474 sayılı Kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.06.2023 tarihinde karar verildi.