YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15760
KARAR NO : 2023/1799
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2011 tarihli ve 2010/80272 Soruşturma, 2011/28025 Esas, 2011/14070 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara (Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.06.2013 tarihli ve 2011/1856 Esas, 2013/584 sayılı Kararı ile sanık hakkında üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Dairemizin 10.10.2019 tarihli ve 2015/6270 Esas, 2019/9484 sayılı Kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine dosyayı ele alan Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesi, 05.07.2021 tarihli ve 2019/875 Esas, 2021/1127 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği verilen bu cezanın ertelenmesine ve 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasınca da hak yoksunluğuna karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz nedenleri, suçun sübut bulmadığına ve üzerine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve dördüncü fıkrasında belirtilen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi olan 07.04.2010 ile inceleme günü arasında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin durma süreleri eklendiğinde dahi gerçekleştiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2019/875 Esas, 2021/1127 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.