YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16083
KARAR NO : 2023/7300
KARAR TARİHİ : 12.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1370 Esas, 2021/328 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜMLER: 1) Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2020 tarihli ve 2020/72 Esas, 2020/265 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,
2) Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/1370 Esas, 2021/328 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 17.10.2019 tarihli ve 2019/1651 Soruşturma, 2019/421 Esas, 2019/60 numaralı İddianameyle sanık hakkında basit zimmet suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep ve iddia edilmiştir.
2. Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2019/79 Esas, 2019/96 sayılı Kararı ile sanık hakkında basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın Kayseri Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2020/72 Esas, 2020/265 sayılı Kararı ile basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına hükmedilmiştir.
4. Sanığın istinaf talebi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/1370 Esas, 2021/328 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Ödeme yapılmasına rağmen mağdur ödemeyi az bulduğundan parayı kardeşi olan tanık İbrahim’e iade ettiği, mağdurun kusurlu ve artniyetli olduğu ayrıca zararı karşılamış olmasına rağmen üst sınırdan ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu, bilirkişi vasıtasıyla mağdurun alması gereken ödeme hesaplanmadan eksik kovuşturma ile karar verildiği hususlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Kayseri Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, alacaklı şikayetçi vekili sıfatıyla takip ettiği Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2015/9444 Esas sayılı dosyası üzerinden yürüttüğü icra takibi sırasında 20.11.2017 tarihli ve 8240 numaralı reddiyat makbuzu karşılığında tahsil ettiği 48.847,19 TL’yi şikayetçiye vermeyerek uhdesinde tuttuğu iddia ve kabul edilerek basit zimmet suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile şikayetçi arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paraların teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil şikayetçi tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/1370 Esas, 2021/328 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.