Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2021/6362 E. 2023/1494 K. 21.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6362
KARAR NO : 2023/1494
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Tebliğnamede adına yer verilen sanıklar …, … ve … hakkında herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2014 tarihli ve 2012/610 Soruşturma, 2014/329 Esas, 2014/227 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/361 Esas, 2015/123 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz nedenleri; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şikayetçinin şikayetinden vazgeçmiş olmasının sanık yararına değerlendirilmediğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Ordu İdare Mahkemesinin, 04.02.2012 tarihli ve 2011/137 esas sayılı kararı ile dava konusu inşaat ile ilgili yürütmenin durdurulmasına karar verilmesine ve bu kararın derhal uygulanmasına ilişkin şikayetçinin taleplerine rağmen Gölköy belediye başkanı olan sanık ve inceleme dışı sanıklar tarafından söz konusu kararın yerine getirilmediği, kararın yerine getirilmemesinden dolayı inşaatına başlanılan binanın inşa işleminin bitirildiği, bu suretle şikayetçinin mağdur olduğu ve kişilere de haksız menfaat sağlandığı, mahkeme kararının 07.05.2012 tarihinde belediye vekiline tebliğ edildiği, şikayetçi tarafından da mahkeme kararının yerine getirilmesi hususunda 04.05.2012 tarihli dilekçe ile belediye başkanlığına dilekçe verildiği, mahkeme kararının yerine getirilmemesi üzerine şikayetçinin iadeli taahhütlü mektupla mahkeme kararının derhal yerine getirilmesine ilişkin 21.06.2012 tarihli dilekçe ile başvuru yaptığı, her iki dilekçenin de Gölköy Belediyesi Yazı İşleri Müdür Vekili … tarafından teslim alındığı, sanığın söz konusu mahkeme kararını uygulamayarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/361 Esas, 2015/123 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.