YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7613
KARAR NO : 2023/7469
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/670 Esas, 2016/277 Karar
SUÇLAR : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Sanıklardan … ve … hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, … hakkında atılı suçtan mahkûmiyet

… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/670 Esas, 2016/277 sayılı Kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Sanıklar … ve … hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun’un 264 üncü maddesi de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin itiraz mahiyetinde olduğu ve … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/1378 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenmek suretiyle reddine karar verildiği anlaşılmakla, bu yönden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2015 tarihli ve 2015/4715 Soruşturma, 2015/5834 Esas, 2015/5154 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/670 Esas, 2016/277 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri
Sanık … müdafii, diğer sanıklar … ve … acil tıp teknisyeni iken sanık …’nın ambulans sürücüsü olduğunu, müteveffanın yürütülmesine dahli olmadığını, tanıkların mahkeme huzuruna celp edilmeyerek dinlenmesinden vazgeçildiğini, Adli Tıp Raporunda 112 ekibinin tüm kurallara riayet ettiği, atfı kabil tıbbi bir kusurun bulunmadığı bildirildiği halde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle mahkumiyet hükmünü temyiz etmiştir.
B. Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz sebepleri
Sanık … ve … müdafii, müteveffanın sedyeye binmeyi ısrarla reddettiğini, sanıkların her türlü müdahaleyi evin içinde yaptıklarını, müştekinin şikayetinden vazgeçtiğini, verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek kararları temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde acil tıp teknikeri – paramedik ve acil tıp teknisyeni olan sanıkların, 18.07.2014 tarihinde evinde rahatsızlanan …’yi, evinden ambulansa sedye ile taşımayarak yürüttükleri, gerekli desteği sağlamadıkları ve zamanında, yeterli tıbbi iş ve işlemle müdahalede bulunmadıkları, hastaneye gittikten bir saat sonra …’nin vefat ettiği somut olayda, hastanın ölümünün önceden kendinde mevcut rahatsızlıklardan meydana geldiği, hastanın yürütülmüş olması ile meydana gelen ölüm arasında tam bir nedensellik bağının bulunmadığı ancak ciddi bir solunum güçlüğü içinde olan müteveffanın kendi inisiyatifi ile de olsa yürüyerek ambulansa gitmesine fırsat verilmiş olması nedeniyle sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece; sanık … hakkında atılı suçtan mahkumiyet, sanıklar … ve … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
A. Sanıklar … ve … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden;
Sanıklardan … ve … haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün olmadığı, sanıklar müdafiinin bu yöndeki isteminin … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2016/1378 Değişik iş sayılı Kararı ile değerlendirilip gerekli kararın verildiği görüldüğünden dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
B. Sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Suç tarihinde ambulans şoförü olan sanık …’in aşamalardaki istikrarlı savunmasında solunum yetmezliği nedeniyle rahatsızlanan …’nin evine gittiğinde müstakil evin önünün rampa olması nedeniyle ambulansı park etmek için uğraştığını, araçtan inerek sedyeyi hazırlamaya başladığında vefat eden …’nin kendisini dışarı attığını, yürüyerek ambulansa geldiğini gördüğünü bildirdiği, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen … ve …’in sanığın savunmasına doğrular nitelikte beyanlarda bulunmaları, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarının içerikleri nazara alındığında, vefat eden …’nin evinden ambulansa kadar yürütülmesinde sanık …’nın dahlinin bulunduğuna dair savunmasının aksine delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde bu cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde karar verilmesi,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul olunan sanık … hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
Açıklanan nedenlerle; … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/670 Esas, 2016/277 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.