YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8017
KARAR NO : 2023/7737
KARAR TARİHİ : 21.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/960 Esas, 2016/451 Karar
SUÇLAR : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma (iki kez), zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma (bir kez)
HÜKÜMLER : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet (iki kez)
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2013 tarihli ve 2013/6496 Soruşturma, 2013/3567 Esas, 2013/1854 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma (iki kez) ve zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma (bir kez) suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası (iki kez), yine 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca (bir kez) cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2014/960 Esas, 2016/451 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan iki kez olmak üzere 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun ihtilafı çözmeye yeterli olmadığı, iddia olunan eylemler nedeniyle sanığın sorumlu tutulamayacağı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu hususlarına yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın suç tarihinde Zeytinli belde belediye başkanı, temyiz dışı diğer sanıklardan …’ın da belediye zabıta amiri olduğu, … Mahallesi … Caddesi … bitişiğindeki belediyeye ait olan manav yerinin 2011 yılına kadar temyiz dışı sanık … tarafından herhangi bir kira veya işgaliye bedeli ödenmeksizin kullanıldığı, katılan … ve mağdur … tarafından bu yerin 08.08.2011 tarihinde …’dan hava parası karşılığında devralındıktan ve belediye ile aralarında 11.10.2011 tarihli işgaliye sözleşmesi imzalandıktan sonra söz konusu yerin, trafonun girişini kapattığından arızalara müdahale edilmesini engellediği gerekçesi ile belediyece boşaltılması ve belediyeye ait başka yere taşınmalarının istendiği, burası için de ayrıca 26.03.2012 tarihli işgaliye sözleşmesi imzalandığı, katılan ve mağdurun bu manav yerini boşaltması sonrasında hiçbir değişiklik yapılmamasına rağmen …’ın burayı tekrar işletmeye başladığı, belediyenin katılan ve mağdurla imzaladığı işgaliye sözleşmelerinde belediyeye aylık 100 TL işgaliye ücreti ödenmesinin kararlaştırılmasına rağmen …’ın tekrar işletmeye başladığı bu yer için yıllık 125 TL ödediği, bu şekilde hukuka aykırı olarak düzenlenen iki ayrı işgaliye sözleşmesi ile katılan ve mağdurun zarara uğramalarına ve iki ayrı dönemde bedelsiz veya cüzi bir ücretle belediyeye ait manav yerinden yararlanmasını sağlayarak … lehine haksız menfaat sağlanmasına neden olunduğu iddia ve kabul edilerek sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan iki kez mahkumiyetine hükmolunmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın sübutu kabul edilen eylemlerini temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde gerçekleştirdiği gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınmadan ve suç kastının nasıl yenilendiği, fiillerinin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği denetime olanak verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilip tartışılmadan, icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan iki kez mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Yüklenen suçları 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2014/960 Esas, 2016/451 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.06.2023 tarihinde karar verildi.