YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8054
KARAR NO : 2023/7430
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/149 Esas, 2016/160 Karar
SUÇLAR : Tefecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli ve 2014/977 Soruşturma, 2015/369 Esas, 2015/321 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi ve (b) fıkrasının birinci bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/160 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik ve sahte fatura düzenleme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası; 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, dosyadaki bilgi, belge ve tanık anlatımlarına göre beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu sebebiyle mahkumiyet hükümlerini temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1. 31.12.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 29.01.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve keza sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. Dosya kapsamına göre son suç tarihinin 31.12.2009 olduğu, bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/160 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2023 tarihinde karar verildi.