YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8333
KARAR NO : 2023/7716
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/11 Esas, 2016/177 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mucur Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2016 tarihli ve 2016/1 Esas, 2015/579 Soruşturma, 2016/1 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, ayrıca hakkında aynı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddelerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2016/11 Esas, 2016/177 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Şikayetçi Hazine vekilinin temyiz sebepleri; tefecilik suçu yönünden idarenin davadan haberdar edilmediğine ve sanık hakkında en üst sınırdan ceza verilerek hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; sanık hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması istemine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılan … Türk’e faiz karşılığı borç para vermek suretiyle tefecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Kanun’un 233 ve 234 üncü maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2016/11 Esas, 2016/177 sayılı Kararına yönelik şikayetçi Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.