YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8354
KARAR NO : 2023/8529
KARAR TARİHİ : 13.09.2023
…
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/105 Esas, 2017/481 Karar
…
SUÇTAN ZARAR GÖRENLER : …, …
SUÇLAR : Tefecilik (suçtan zarar gören …’e yönelik), zincirleme tefecilik (katılan … ve suçtan zarar gören …’e yönelik)
HÜKÜMLER : 1)Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/282 sayılı Kararı ile; sanığın katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet,
2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12.04.2017 tarihli ve 2017/105 Esas, 2017/481 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2015 tarihli ve 2015/17441 Soruşturma, 2015/5517 Esas, 2015/423 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan suçtan zarar gören …’e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması; suçtan zarar gören … ve katılan …’a yönelik eylemleri nedeniyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 2 kez 5237 sayılı Kanun’un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/282 sayılı Kararı ile sanığın, katılan …’a yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 52 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 375 gün karşılığı olarak 7.500,00 Türk lirası (TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/105 Esas, 2017/481 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının yerinde olduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, inceleme dışı sanık … ile birlikte farklı zamanlarda katılan …’a faiz karşılığı borç para verdiği ancak mağdurlar … ve …’e faiz karşılığında borç para verdiğine dair delil bulunmadığından bahisle, katılan …’a yönelik eylemleri nedeniyle zincirleme tefecilik suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Duruşmalı inceleme neticesinde; sanık … ile inceleme dışı sanık … arasında suç tarihinden önceki aşamalarda bir para ilişkisinin olmaması, …’in tefecilik suçu için araç olarak kendisine ait kredi kartlarını kullanması ve sanık …’e ait kredi kartını kullanmak suretiyle tefecilik yaptığına dair herhangi bir delilin bulunmaması, kredi kartı dışında da sanık …’den temin ettiği paraları faizle mağdurlara veya başkasına verdiğine dair herhangi bir tespitin de olmaması, dosya kapsamına göre sanığın, İbrahim’in faizle verdiği anlaşılan borç paraların tahsili aşamasında olaylara dahil olduğunun anlaşılması ve yağmaya teşebbüs suçundan beraatine karar verilmiş olup bu karara karşı istinaf başvurusu olmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanık …’in üzerine atılı tefecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı değerlendirilerek sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan Gelir İdaresi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.04.2017 tarihli ve 2017/105 Esas, 2017/481 sayılı Kararında katılan Gelir İdaresi Başkanlığı vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.
…