YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/272
KARAR NO : 2023/1285
KARAR TARİHİ : 20.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki “On yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde, Yargıtay, incelemelerini uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir” şeklindeki düzenleme gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2015 tarihli ve 2015/2535 Soruşturma, 2015/538 Esas, 2015/405 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2015/1050 Esas, 2017/261 sayılı Kararı ile sanığa atılı eylemin zimmet suçunu oluşturma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun’un 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın yargılamasının yapılması için 5271 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 5 inci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 12 nci maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmiştir.
3. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/156 Esas, 2017/298 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan beraat kararı verilmiştir.
4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2018/1195 Esas, 2020/461 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz itirazları; katılan kurum vekilinin istinaf dilekçesinin süresinde olmadığına ve beraat kararının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine göre verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz itirazları; sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.09.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2018/1195 Esas, 2020/461 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2023 tarihinde karar verildi.