Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2022/4271 E. 2023/3159 K. 22.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4271
KARAR NO : 2023/3159
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Beraat

Tebliğnamede katılan olarak gösterilen Hazine hakkındaki katılma kararının kaldırılmasına karar verilmesi karşısında, bu ibarenin sehven yazılmış olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2011 tarihli ve 2010/8503 Soruşturma, 2011/3678 Esas, 2011/1157 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2011 tarihli, 2011/162 Esas ve 2011/1014 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2014 tarihli ve 2014/3010 Esas, 2014/4308 sayılı Kararı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 13.01.2022 tarihli ve 2014/182 Esas, 2022/18 sayılı Karar ile sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilleri, sanığın eylemleri sabit olduğu halde eksik araştırma ile beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte olan 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2011 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği ve davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü tesisi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2014/182 Esas, 2022/18 sayılı Kararına yönelik katılan vekillerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.