YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5053
KARAR NO : 2023/6417
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/582 Esas, 2021/1123 Karar
SUÇ : Tefecilik, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’na (5464 sayılı Kanun) muhalefet
HÜKÜMLER : 1) Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2015/45 Esas, 2020/111 sayılı Kararı ile tefecilik suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına, 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan mahkûmiyet,
2) Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin15.12.2021 tarihli ve 2021/582 Esas, 2021/1123 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılmasına, 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, zincirleme tefecilik suçundan mahkûmiyet.
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/582 Esas, 2021/1123 sayılı Kararının şikayetçi vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere “suçtan zarar görme” kavramının “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, tefecilik suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre doğrudan zarar görmeyen … A.Ş’nin katılma hakkının olmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla anılan suçtan kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin,
Keza, … A.Ş. vekilinin, 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi kapsamında bir hüküm olmayan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik temyiz talebinin,
Ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tefecilik suçundan verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından anılan kararın kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2015/45 Esas, 2020/111 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 5464 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1041 tam gün karşılığı olarak 20.820 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, tefecilik suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
2.Sanığın istinaf talebi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/582 Esas, 2021/1123 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılmasına, sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 375 gün karşılığı olarak 6.240 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararlar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Şikayetçi … A.Ş. Vekilinin Temyiz Sebepleri
1.Sanık hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluştuğu ve sanığın bu suçtan cezalandırılması gerektiği ile Yargıtayca resen gözetilecek sebeplere,
2.Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz sebepleri ise; sanığın üst hadden cezalandırılması ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ile Yargıtayca resen gözetilecek sebeplere,
B. Sanığın Temyiz Sebepleri
Tefecilik suçundan kurulan mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğu, somut deliller dayanak gösterilmeden hüküm kurulduğu, dava zamanaşımının gerçekleştiği ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplere,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosya kapsamına göre son suç tarihinin 31.12.2009 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik … A.Ş. vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanık hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik … A.Ş. vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık hakkında tefecilik suçundan verilen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/582 Esas, 2021/1123 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.05.2023 tarihinde karar verildi.