YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7601
KARAR NO : 2023/5633
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/773 Esas, 2021/80 Karar
SUÇLAR : Zimmet ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma
HÜKÜMLER : Beraat

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/773 Esas, 2021/80 sayılı Kararının katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Hazinenin, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı, bu suça ilişkin katılma hakkı ve hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz eden katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin tüm hükümleri, katılan Hazine vekilinin ise zimmet suçundan kurulan beraat hükmünü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.09.2012 tarihli ve 2012/6813 Soruşturma, 2012/7412 Esas, 2012/275 numaralı İddianamesiyle sanık … hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile diğer sanıklar hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluğu uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2013 tarihli ve 2012/269 Esas, 2013/98 sayılı Kararı ile sanıkların üzerlerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.
3. Dairemizin 19.11.2019 tarihli ve 2014/6248 Esas, 2019/10876 sayılı Kararı ile dosyanın posta işletme hizmetlerinden anlayan üç kişilik yeni bilirkişi kuruluna tevdi edilerek alınacak rapor sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gerekçesiyle sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine dosyayı ele alan Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince, 16.02.2021 tarihli ve 2019/773 Esas, 2021/80 sayılı Kararı ile sanıkların üzerlerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Hazine vekilinin temyizi; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozulması istemine ilişkindir.
B. Katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin temyizi; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu ve sanıkların üzerlerine atılı suçların sübut ettiği gerekçeleriyle kurulan beraat hükümlerinin bozulması taleplidir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde tebligat kabul memuru olarak çalışan Muzaffer’in ücretlendirme makinesinin kullanımı sırasında birden fazla tebligat için ücretlendirme makinesini bir seferde toplu olarak kullandığı ve tek ücreti hesaba intikal ettirerek diğer tebligatlar için ödenen tutarı uhdesinde tuttuğu iddia edilerek hakkında zimmet, diğer sanıkların ise denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçlarını işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri mevcut delillerle sabit olmadığından beraatlerine karar verildiği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Zimmet Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden;
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Diğer Sanıklar Hakkında Denetim Görevinin İhmali Suretiyle Zimmete Neden Olma Suçundan Verilen Beraat Hükümleri Yönünden;
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci ve 251 inci maddelerinin ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.12.2012 tarihli sorgular olduğu ve bu tarih ile hüküm tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Zimmet Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/773 Esas, 2021/80 sayılı Kararına yönelik katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Diğer Sanıklar Hakkında Denetim Görevinin İhmali Suretiyle Zimmete Neden Olma Suçundan Verilen Beraat Hükümleri Yönünden;
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin denetim görevinin ihmali suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/773 Esas, 2021/80 sayılı Kararına yönelik katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.