Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2022/9249 E. 2023/7169 K. 06.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9249
KARAR NO : 2023/7169
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1765 Esas, 2022/365 Karar
SUÇLAR : Tefecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2013 tarihli ve 2013/11498 Soruşturma, 2013/5755 Esas, 2013/3005 numaralı İddianamesiyle sanıklar …, …, …, …, , … (…. oğlu) ve … (… oğlu) hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2013 tarihli, 2013/234 Esas ve 2013/602 sayılı Kararı ile sanıklardan Halil’in tefecilik suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların ise atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiş, bu hükümlerin sanık Halil müdafii ve katılan … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/105 Esas, 2020/2286 sayılı Kararı ile sanık … hakkında verilen mahkumiyet ve sanık … (… oğlu) hakkında verilen beraat hükümlerinin onanmasına, diğer sanıkların ise mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 16.05.2022 tarihli ve 2020/1765 Esas, 2022/365 sayılı Karar ile sanıklardan Süleyman hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine, …, …, … ve … (… oğlu) hakkında tefecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafileri, hükümleri bozulması talebiyle temyiz etmişlerdir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.07.2013 tarihli suç şeriği olan sanık Halil hakkında verilen mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, inceleme konusu hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/1765 Esas, 2022/365 sayılı Kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.