YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4925
KARAR NO : 2023/11146
KARAR TARİHİ : 20.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2106 Esas, 2021/2402 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.03.2022 tarihli ve 2020/2106 Esas, 2021/2402 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2018/523 Esas, 2019/422 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 2 kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezaların ertelenmesine karar verilmiştir.
2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/2106 Esas, 2021/2402 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/2106 Esas, 2021/2402 sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; kendisine yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, hakkında verilen kararın yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “Bölge adliye mahkemesine başvurunun süresi içinde yapılmadığının, incelenmesi istenen kararın bölge adliye mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının, başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması hâlinde istinaf başvurusunun reddine, karar verilir. Bu kararlar itiraza tabidir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Sanığın mahiyeti itibarıyla itiraz dilekçesi niteliğinde olan 22.03.2022 tarihli temyiz istemi hakkında itiraz merci tarafından her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/2106 Esas, 2021/2402 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2023 tarihinde karar verildi.