YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11891
KARAR NO : 2015/23976
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/02/2015
NUMARASI : 2014/331-2015/48

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davalı N.. C.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
– K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı N.. C.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan 27.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda; kıyas emsal olarak alınan taşınmazların üzerinde bulunan yapıların bedelinin hesaplanmasına ilişkin bölümde, yapıların satış tarihindeki birim maliyet fiyatları alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken,dava tarihindeki yapı birim fiyatları esas alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m2 birim bedelinin 320,00 TL belirlenmesi doğru olmadığı gibi, 21.08.2014 havale tarihli hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazın değerinin Belediye Başkanlığınca Emlak Vergi Takdir Komisyonunca belirlenen bedelden düşük olmaması gerektiği belirtilip taşınmazın m2 birim bedelinin soyut ifadelerle 375,00 TL belirlendiği anlaşıldığından raporlar inandırıcı bulunmamıştır.
Bu durumda; taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınıp, gerektiğinde re’sen emsal celbedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp rapor alınarak, dava konusu taşınmaz ile emsalin emlak vergisine esas değerleri denetlenmek suretiyle karar verilmesi gerektiği düşünülmeden geçersiz rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.
Davalı N.. C.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.