Yargıtay Kararı 5. Hukuk Dairesi 2020/9097 E. 2022/2557 K. 17.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/9097
KARAR NO : 2022/2557
KARAR TARİHİ : 17.02.2022

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce istinaf isteminin davacı yönünden reddine, davalı Hazine yönünden kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce davacı vekili yönünden esastan reddine, davalı Hazine vekili yönünden ise kabulü ile; HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı vekili yönünden esastan reddine, davalı Hazine vekili yönünden ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurularak, TMK’nın 1007. maddesi kapsamında açılan davada tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararı olmadığı, Kadastro Kanunu 41 ve 22-A kapsamında bir çalışma yapılmadığı, dava konusu yerin tapusunun halen davacının satın aldığı şekilde 11.700 m2 olduğu, davacının iddia ettiği şekilde tapu kaydında herhangi bir azalma olmadığı, bu itibarla davacının zararının oluşmadığı ve TMK’nın 1007. maddesi kapsamında tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı dava açmasında hukuki yararının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan 59,30 TL temyiz harcı ile 292,10 TL temyize başvurma harcının alınmasına, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.