YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/9777
KARAR NO : 2021/5968
KARAR TARİHİ : 21.04.2021
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın geri alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı mirasçılarının istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/559 E. – 2018/178 K. sayılı kararının Yargıtay’ca incelenmesi davalı mirasçılarından … ve … tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince; davanın geri alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı mirasçıları tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı mirasçılarından … ile … tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 26.01.2018 tarihli celsede, davacı idarenin davayı atiye bırakmak istediklerini beyan ettiği, bu beyanın HMK nın 123. maddesinde düzenlenen davanın geri alınması istemi niteliğinde olduğu, davalı vekilinin de davanın atiye bırakılmasına açıkça muvafakat ettiği ve beyanını imzası ile tasdik ettiği, davalı tarafın sulhe göre karar verilmesine dair bir istekte bulunmadığı anlaşıldığından, davanın davacı tarafından geri alınması ve o tarihte sağ olan davalı vekilinin de buna muvafakat etmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davalı mirasçılarından … ile …’ın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.