YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/996
KARAR NO : 2021/11211
KARAR TARİHİ : 12.10.2021

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve akaryakıt istasyonun kamulaştırma sınırından geriye çekilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı … vd. vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı … vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12/10/2021 günü temyiz eden bir kısım davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak bir kısım davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve akaryakıt istasyonun kamulaştırma sınırından geriye çekilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince harca ilişkin olarak kısmen kabulü ile hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar; davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun, taşınmaza fiilen elatılmaması ve akaryakıt tesisi ve ekipmanların geri çekilmesi hususunda davalı idarenin herhangi bir yazı göndermemiş olması, davacının tazminata konu işlemleri yapması için idarece bu duruma mecbur bırakıldığının ispat edilememesi nedeniyle esastan reddi ile harç yönünden kısmen kabul edilerek, hükmün, HMK’nun 353/1-b-2 uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.