YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13182
KARAR NO : 2014/2296
KARAR TARİHİ : 18.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık … ile birlikte önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları plan gereği konut dokunulmazlığını bozma suçuna doğrudan katılan, sanık … hakkında zamanaşımı içerisinde konut dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş;

Sanık … hakkında, kabul edilen konut dokunulmazlığını bozma eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir ceza ile hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verildiği ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğincede adı geçen sanık hakkında anılan suçtan 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık …’nin dosya kapsamındaki ifadelerinde, suç zaman diliminde mağdur tarafından bütün aşamalarda atılı suçları işlediğine ilişkin tereddütsüz teşhis edilen diğer sanık … ile birlikte olduğunu kabul
ettiği ve mağdurun kolluk kuvvetlerine özelliklerini bildirdiği kendisine ait araç içerisinde olaydan kısa bir süre sonra kaçarken yakalandığı anlaşıldığından tebliğnamede adı geçen sanık hakkında hırsızlık suçundan bozma isteyen düşünce benimsenmemiş;
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesiyle artırım yapılmaması; sanık …’nin adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık … ile sanık … ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.