Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2012/11157 E. 2014/19131 K. 03.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11157
KARAR NO : 2014/19131
KARAR TARİHİ : 03.11.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık …’e mahkeme tarafından 21.06.2005 tarihinde yağma suçundan dolayı TCK’nın 149/1, a, c, 150/2, 62, 53. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis, kasten yaralama suçundan ise aynı Yasanın 86/2, 86/3-e, 62, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası verildiği, sanık savunmanının temyizi üzerine, Dairemiz tarafından 24.02.2009 tarihinde kararın, “yağma suçunda şartları oluşmadığı halde TCK’nın 150. maddenin uygulanması ve yakınanın zararının ödendiğini beyan etmesi nedeniyle aynı Yasanın 168. maddesinin değerlendilmesi zorunluluğu, ayrıca kasten yaralama suçunun ise yağma suçunun unsuru olduğunun gözetilmemesi” nedeniyle bozulduğu, sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına karar verildiği, bunun üzerine mahkemenin bozmaya uyarak kasten yaralama suçundan beraat kararı verdiği, yağma suçundan ise, hüküm kurarken TCK’nın 149/1,a,c, 168/3, 62, 53. maddeleri gereğince sanığın kazanılmış hakkını saklı tutarak 4 yıl 7 ay hapis cezası vermesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanıkların, TCK’nın 53.maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.