YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19255
KARAR NO : 2015/3758
KARAR TARİHİ : 09.02.2015

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma (suç vasfındaki değişiklik nedeniyle hırsızlık), Konut dokunulmazlığının ihlali, Mala zarar verme, Kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün incelemesinde;
21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık … savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık … hakkında hırsızlık, sanık … hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün incelemesine gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık … yanında bir kişi ile birlikte, yakınanın vefat etmiş annesine ait olup yakınanın zilyetliğindeki eve pencere camını ve kasasını kırarak girdiği, içeride bulunan bakır kazan ve tencereleri çuvala koyup çıkacakları sırada aynı avlu içinde bitişik evde oturan yakınan, sesler duyması üzerine yerden yüksekliği 70 cm olan evindeki pencereden baktığında suça konu eşyalar ile çıkan iki kişiyi görüp pencereden çıkmak isterken sanık … ‘in yakınanı ittirip evin içine düşürdüğü ve olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,
2- Yakınanın, tüm aşamalarda sanık … ‘i kendisini iten kişi olarak kesin teşhis edip diğer kişiyi göremediği için teşhis edemeyeceğini belirttiği ve sanık … ..’ün suçu kabul etmemesi karşısında, sanık … ‘in birbirinden çelişkili beyanları ve atfı cürüm niteliğindeki anlatımları dışında, sanık … ‘nın hükümlülüğüne yeter, kesin, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraat yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık … .. ve savunmanı ile sanık … .. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanık … ..’ın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.