YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12434
KARAR NO : 2015/43644
KARAR TARİHİ : 07.10.2015

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma( Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının 2003/348 yerine 2003/248 olarak yazılması ve sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamların karar tarihleri yerine suç tarihlerinin belirtilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık … tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık …, 10.01.2011 günü kollukta müdafi huzurunda vermiş olduğu ifadesinde, “Eylemi diğer sanık… ile birlikte gerçekleştirdiğini, yolda yürüyen yalnız bir bayan gördüklerini, …’ın ‘bu bayanın çantasını alalım’ dediğini, kendisinin kabul ettiğini, bayanın arkasından yaklaşarak kendisini araçtar indirdiğini, ‘çantayı al ben seni alacağım’ dediğini, bayanın çantasını kolundan çekip aldıktan sonra …’ ın araç ile yanında geldiğini ve araca binerek birlikte olay yerinde uzaklaştıklarını” belirtmiş ise de; 15.02.2011 günlü oturumdaki ifadesinde “Olayı gerçekleştiren şahsın kendisi ve diğer sanık …

olmadığını” belirttiği, sanık…’ ın ise aşamalardaki ifadelerinde üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmekle, sanık …’ın yüklenen suçu işlediğine dair sanık Engin’ in sonradan değiştirdiği suç isnadı dışında mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Olay günü saat : 18.20 sıralarında, mağdurun sokakta yürüdüğü sırada sanık …, arkasından yaklaşarak sol kolunu arkaya çevirip itmek suretiyle çantasını aldığı ve başka bir şahsın kullandığı araç ile birlikte olay yerinden kaçtıklarının mağdurun aşamalardaki beyanları ile anlaşılması karşısında, sanık….’ ın sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …. savunmalarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.