YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23293
KARAR NO : 2016/1741
KARAR TARİHİ : 09.03.2016

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, Suç üstlenme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

13.05.2010 tarihinde yakınan … …’ın üzerinde yürüdüğü sırada yaş küçüklüğü nedeniyle yargılaması ayrı yürütülen ve yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmü Dairemizce 18.11.2015 tarihinde onanan sanık … …’in yakınanı arkasından itekleyerek cebinde bulunan 220 TL’yi alarak koşmaya başladığı, kendisini bekleyen sanık … …’in çalışır vaziyetteki motorsikletine binerek kaçmak istediği, ancak olayı gören güvenlik güçlerinin kendisini takip etmesi nedeniyle panikleyip yönünü değiştirerek bir ölçüde diğer failede kaçması için ortam yarattığı, bundan yararlanan ve motorsikleti kullanan sanık … …’in de olay yerinden uzaklaştığı, güvelik güçleri ve yakınanın takibi sonucunda sanık … …’in yakalandığı ve motorsikletle kaçan diğer failin sanık … … olduğunu beyan ettiği; olaydan dört gün sonra sanık …’ın, diğer sanık … … ile birlikte kolluğa geldikleri, sanık …’in motorsikletle olay yerinde bulunan şahsın kendisi olduğunu beyan ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında;

I- Yakınanı itekleyerek parasını alan sanık … …’i götürmek için çalışır vaziyetteki motorsikleti ile bekleyen sanık …’ın olay yerinden ne kadar uzakta olduğu, bulunduğu yer itibari ile olay ve failin hareketlerine etkin olacak şekilde görüp göremediği duraksamasız olarak saptanıp sonucuna göre sanık … …’in suç teşkil eden haksız fiilinin hukuki vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Suçun failinin kimliğinin ortaya çıkmasını önlemek amacıyla, araştırmayı yanlış yöne sevk edecek nitelikte sanık … …’in alkollü olup halasına gideceğini söylediğini, onu motorsikleti ile bekleyenin kendisi olduğunu ifade eden sanık … …’in eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 283. maddesi 1. fıkrasında anlamını bulan suçluyu kayırma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfını belirlemede yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … … ve … … savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.