Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2013/2619 E. 2015/38701 K. 11.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2619
KARAR NO : 2015/38701
KARAR TARİHİ : 11.03.2015

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan ..Ağır Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde geceleyin saat 00:10 sularında sokak üzerinde oturmakta olan tanık ..ve yakınanın yanına gelen sanığın, telefonla konuşmakta olan yakınana telefonu kapatıp gelip oturmasını ve muhabbet etmesini söylediği, yakınanın telefonu kapatıp sanığın yanına gittiği, sanığın yakınana sarılıp, “Siz gençsiniz, siz aşıksınız, biz bu günleri geçtik artık” şeklinde sözler sarfedip, yakınanın pantolonunu kemerinden tutup, sallamaya başladığı, kendisine … şahısların saldırdığını, bu şekilde tuttuklarını, kendisine silah çektiklerini, korkmadığını anlattığı ve montunun fermuarını açıp bir tabanca çıkarması üzerine tanık ve yakınanın olay yerinden kaçtıkları, yakınanın cebinde bulunan telefonunun olmadığını fark ettiği olayda, eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule ve uygulamaya göre de; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık …. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.