YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6796
KARAR NO : 2014/6484
KARAR TARİHİ : 04.04.2014

Sanık … hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda … . Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 gün ve 2008/647 Esas, 2008/778 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK’nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.03.2014 gün ve 2011/18489 Esas, 2014/3735 karar sayılı ilamı ile “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle REDDİNE” dair verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarih ve 6 – 2009/82224 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazılarında özetle; “Somut olayda sanık … hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama neticesinde 2.000 YTL adli para cezasına hükmedilmiş, adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle TCK’nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir. 5237 sayılı TCK’nun 58/6. maddesinin uygulanması nedeniyle kararın temyiz yeteneği mevcut olduğundan temyizin reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün temyiz yeteneği bulunduğu gözetilerek temyizin reddi kararının kaldırılıp, dosyanın esastan incelenmesi”gerekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK.’nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Dairemizin 05.03.2014 gün ve 2011/18489 Esas, 2014/3735 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz sebebinin yerinde görülmediğinden,

CMK.’nın 308/2-3 maddeleri gereğince İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.