YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6712
KARAR NO : 2017/759
KARAR TARİHİ : 29.03.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık … ile … savunmanı tarafından duruşmalı olarak; sanıklar … ve … savunmanları tarafından duruşma istemi olmaksızın; sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan verilen beraat hükmünün ise o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda, sanık … ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, sanık … hakkında duruşmalı; diğer sanıklar …, …, … ve … hakkında duruşmasız olarak yapılan incelemede gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık … yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

I- Sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının; sanık … hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık … ve savunmanının yaptıkları temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık … ve savunmanının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan beraat ve mahkumiyet hükmünün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar …, … ve … hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar …, … ve … savunmanlarının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar …, … ve …’ın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 497/2. maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a.c maddelerine uyduğu, suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; lehe olan 765 sayılı Yasanın 102/2. maddesinde öngörülen 15 yıllık asli zamanaşımının; sanık …’ün ilk sorgu tarihi olan 25.02.2000, sanık … ve …’ın ilk sorgu tarihleri olan 18.06.1999 tarihlerinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … savunmanlarının temyiz dilekçelerindeki itirazları ile sanık … savunmanının dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 29/03/2017 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Şentürk Çıldır’ın katıldığı oturumda, sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.