YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3719
KARAR NO : 2018/7935
KARAR TARİHİ : 13.12.2018

Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin, sanık … hakkında 765 sayılı TCK’nin 495/1, 55/3, 59/2, 33. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün ağır hapis cezasına mahkumiyetine dair 30.11.2004 gün 2004/282 Esas, 2004/712 Karar sayılı kararının mahkemesince temyiz edilmediğinden bahisle 03.01.2005 tarihinde kesinleştirildiği, 5237 sayılı TCK’nin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine dava dosyasını resen ele alan anılan mahkemece hükümlü hakkında dosyadaki belgeler incelenerek ve Cumhuriyet Savcısı’nın düşüncesini de alarak duruşma açılmaksızın 03.06.2005 gün 2004/282–2004/712 sayılı uyarlama kararı verildiği, anılan bu ek kararın ise, hükümlü …’e 21/06/2005; ilk yargılama sonucu verilen ve kesinleşen hükümle savunmanlık ilişkisi sonlanan Avukat …’ye ise, 09/06/2005 tarihinde tebliğ edilerek Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin 03/06/2005 gün 2004/282-712 sayılı ek kararın, 09/07/2005 tarihinde bu haliyle kesinleştirildiği;
Maçka Sulh Ceza Mahkemesinin 21/10/2008 günlü ihbar yazısı üzerine Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyayı ele alıp tensip zaptıyla yeni bir esasa kaydedip duruşma açarak yargılama faaliyetlerine başladığı 28.04.2009 gün 2008/196 Esas, 2009/159 sayılı uyarlama kararının verildiği;
Bu karara karşı ise, sanık savunmanları Av. … ve Av…. tarafından açılan temyiz davasını inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 14.11.2013 gün 2011/3046 Esas, 2013/22606 Karar sayılı kararı ile “..hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nin 499/1, 2. cümle, 55/3, 59/2. maddeleriyle hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin aynı suça uyan 149/1-a, 31/3, 62; 109/2-3-a-f, 31/3, 62. maddeleri ile uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulduğu” gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 gün 2013/229 Esas, 2014/73 Karar sayılı uyarlama kararı verildiği ve bu karara karşı hükümlü savunmanınca temyiz yoluna başvurulduğu,
Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 gün 2013/229 Esas, 2014/73 Karar sayılı uyarlama kararına yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak Yargıtay 6.Ceza Dairesi 16/01/2018 günlü, 2014/10228 esas, 2018/398 karar sayılı ilamıyla Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin 2004/282 (Ek) 2004/712 (Ek) sayılı ve 03.06.2005 günlü duruşmasız inceleme ile verilen ve usulüne uygun yöntemle hükümlüye tebliğ ile kesinleşen, “Uyarlama suretiyle ek karar” bu bağlamda hukuken kesin sonuçlarını doğurup varlığını korumakta olduğundan, Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin kesinleşen bu kararı hukuki yol ve yöntemlerle ortadan kaldırılmadan bir kez de, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin aynı dosyayı yeniden ele alıp, duruşma açarak, 28/04/2009 gün 2008/196-2009/159 sayılı lehe yasanın tesbiti (uyarlama) kararı ve ona bağdaşık devamında yapılan tüm işlemler bu haliyle yasal dayanaktan yoksun yok hükmünde olacağı değerlendirilerek öncelikle; 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 14.11.2013 tarihli kararı aleyhine itiraz yasa yoluna başvurulup başvurulamayacağının takdiri yönünden değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine karar verildiği;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2018 tarih ve KD-2018/79290 sayılı yazısı ile;
“Görüldüğü üzere, Trabzon Çocuk Mahkemesinin 03/06/2005 günlü, 2004/282 (Ek) esas, 2004/712 (Ek) Karar sayılı uyarlama kararı usulüne uygun tebliğ sonrası kesin olup, hukuken varlığını korumaktadır. Bu karar Kanun Yararına Bozma yolu ile kaldırılması gerekirken, bu yola gidilmeden, dosyanın tekrar ele alınıp duruşma açılarak, 28/04/2009 günlü karar ve ona bağdaşık devamında yapılan tüm işlemler yasal dayanaktan yoksundurlar. Bu nedenle Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 14/11/2013 gün, 2011/3046 esas, 2013/22606 karar sayılı kararının da ortadan kaldırılması gerekmektedir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, itirazımızın kabulü ile Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 14/11/2013 gün, 2011/3046 esas, 2013/22606 karar sayılı kararı kaldırılarak, gereğinin yapılması için dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesi, itirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,
itirazen talep edilmiş olmakla;
Dosya incelendi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden,
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
5271 sayılı CMK’nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2-Sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan verilen Dairemizin 14/11/2013 gün, 2011/3046 esas, 2013/22606 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına,
3- Sanık … hakkında yağma suçundan verilen Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2009 gün 2008/196 Esas, 2009/159 sayılı uyarlama hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin 2004/282 (Ek) 2004/712 (Ek) sayılı ve 03.06.2005 günlü duruşmasız inceleme ile verilen ve usulüne uygun yöntemle hükümlüye tebliğ ile kesinleşen, “Uyarlama suretiyle ek karar” bu bağlamda hukuken kesin sonuçlarını doğurup varlığını korumakta olduğundan, Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin kesinleşen bu kararı hukuki yol ve yöntemlerle ortadan kaldırılmadan bir kez de, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin aynı dosyayı yeniden ele alıp, duruşma açarak verdiği 28/04/2009 gün 2008/196-2009/159 sayılı lehe yasanın tesbiti (uyarlama) kararı yok hükmünde olduğundan, yok hükmünde bir karara karşı temyiz davası açılamayacağı dikkate alındığında sanık savunmanlarının bu yöndeki vaki talebinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 13/12/2018 tarihinde, itiraza uygun olarak oy birliğiyle karar verildi.