YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10433
KARAR NO : 2021/12966
KARAR TARİHİ : 01.07.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I)Sanık hakkında bozma kararına uyularak kurulan hükümde TCK’nın 149/1-h, 150/2, 35, 62, 52/1-2-4. maddelerine göre hesaplanan 3.000 TL adli para cezası ile TCK’nın 149/1-d-h, 150/2, 35, 62, 52/1-2-4. maddelerine göre hesaplanan 3.740 TL adli para cezası bozma öncesinde 20 taksit olduğu, bozma sonrası verilen kararda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle belirlenen sonuç 3000 TL Adli para cezası ile 3740 TL Adli para cezasının 5 taksit olarak uygulanması,
II)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2018 tarih, 2015/8-656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, adli para cezalarının 5 eşit taksitte ödenmesine ilişkin kısımların çıkartılarak yerine ‘TCK’nın 52/4. fıkrası gereğince sanığa verilen 3000 TL adli para cezasının birbirini takip eden 20 ayda 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline’ ve ‘TCK’nun 52/4 fıkrası gereğince sanığa verilen 3740 TL adli para cezasının birbirini takip eden 20 ayda 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline’ ibaresi eklenmek suretiyle, ayrıca hüküm fıkrasından ” taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmının tamamının
muhacir olacağı ve ödenmeyen adli para cezasının TCK’nın 52/7 maddesi gereğince ve 5275 Sayılı Yasanın 106 maddesi nazara alınarak hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” cümlesinin çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.